نوشته‌ها

سخنرانی آقای دکتر سیاوش عیسی زاده پیرامون کاربرد فرآیند اکسیداسیون پیشرفته‌ی ازن

سخنرانی آقای دکتر سیاوش عیسی زاده پیرامون “کاربرد فرآیند اکسیداسیون پیشرفته ازن در تصفیه فاضلاب، بهبود کیفیت پساب خروجی و کاهش لجن مازاد” روز شنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۷ در دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست برگزار خواهد شد.

دکتر سیاوش عیسی زاده فارغ‌التحصیل مقطع دکترای عمران-محیط زیست از دانشگاه مک گیل کانادا است و پس از طی یک دوره‌ی یک ساله در دانشگاه مک گیل کانادا (۲۰۱۵)، هم اکنون در دانشکده‌ی مهندسی بیولوژی انستیتو تکنولوژی ماساچوست (MIT) در مقطع پسادکترا مشغول به تحقیق می‌باشد. تاکنون مقالات متعددی از تحقیقات آکادمیک ایشان در مجلات علمی معتبر به چاپ رسیده است. ثبت اختراع در زمینه‌ی افزایش انحلال گازها در مایع و توسعه راکتورهای کارآمد برای انتقال گاز ازن در فرآیندهای تصفیه آب و فاضلاب در ایالات متحده‌ی آمریکا از افتخارات ایشان به حساب می‌آید. دکتر عیسی زاده از سال ۲۰۱۳ به عضویت افتخاری دفتر توسعه پایدار دانشگاه صنعتی امیرکبیر درآمد.

علایق تحقیقاتی ایشان بر محوریت توسعه فرآیندهای بیولوژیکی و شیمیایی در تصفیه آب و فاضلاب با تاکید بر بازیافت منابع با ارزش در فاضلاب و استفاده مجدد از پساب شهری متمرکز بوده و در این راستا نیز تکنیک‌های پیشرفته ژنتیکی و مدل‌سازی فرآیندهای بیولوژیکی و شیمیایی همواره از ابزاهای مورد استفاده‌ی تحقیقات ایشان در ده سال گذشته بوده است.

برای کسب اطلاعات بیشتر، پوستر این سخنرانی را در بخش ضمیمه مطالعه فرمایید.

  • شرکت برای عموم با هماهنگی قبلی و انجام ثبت نام آزاد است.
  • جهت ثبت نام شرکت در سخنرانی اینجا را کلیک کنید.
  • ثبت نام برای شرکت بصورت حضوری رایگان است.
  • این سخنرانی بصورت مجازی و زنده نیز پوشش داده می‌شود که شامل پرداخت هزینه ۱۰،۰۰۰ تومانی است.
  • جهت پرداخت هزینه شرکت بصورت مجازی نیز اینجا را کلیک کنید. حتماً پس از پرداخت هزینه، کد رهگیری (Code of Payment) خود را یادداشت نمایید.
  • زمان و مکان برگزاری: شنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۷ از ساعت ۱۰:۳۰ تا ۱۲:۳۰، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، ساختمان شماره ۱ دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، طبقه‌ی چهارم، سالن سمینار ۲

لطفا جهت شرکت در سخنرانی حتماً فرم ثبت نام را تکمیل بفرمایید.

در صورت بروز هرگونه مشکل یا سؤال با ایمیل sustainability.conf@aut.ac.ir و شماره ۰۹۰۳۱۶۴۵۴۵۶ در تلگرام مکاتبه نمایید.

فایل ضمیمه: lecture_poster-dr._isazadeh

خبرنامه شماره هفتم دفتر توسعه پایدار منتشر شد

شماره ۷ گاهنامه‌ی دفتر توسعه پایدار با تلاش و همت دانشجویان داوطلب و دوستدار محیط زیست منتشر شد. در این شماره می‌خوانید:

  • ساختمانهای سبز
  • گفتگوی ویژه خبری با آقای دکتر خورسندی پیرامون آلودگی هوای شهر تهران و راهکارهای کاهش آلودگی
  • سه‌شنبه‌‏های بدون خودرو
  • توسعه‌ی ناپایدار
  • و سایر مطالب جذاب دیگر

فایل گاهنامه الکترونیک از بخش نشریات سایت قابل دریافت است. شما می‌توانید نظرات و پیشنهادهای خود را به sustainability@aut.ac.ir ارسال کنید.

نشست نقد و بررسی عملکرد ستاد احیای دریاچه ارومیه: چگونگی مدیریت تامین منابع آب مورد نیاز برای احیای دریاچه ارومیه

نشست نقد و بررسی عملکرد ستاد احیای دریاچه ارومیه: چگونگی مدیریت تامین منابع آب مورد نیاز برای احیای دریاچه ارومیه

اولین نشست از سلسله نشست های تخصصی نقد و بررسی عملکرد ستاد احیای دریاچه ارومیه با محوریت موضوع چگونگی مدیریت تامین منابع آب مورد نیاز، روز سه شنبه ۱۲ تیر ماه و به میزبانی دفتر توسعه پایدار دانشگاه امیرکبیر و همکاری دانشگاه صنعتی شریف و ستاد احیای دریاچه ارومیه در دانشگاه امیرکبیر برگزار شد. اعضای پنل این نشست عبارت بود از:

– دکتر رضا مکنون (رئیس نشست و رئیس کمیته عالی نظارت و ارزشیابی ستاد احیای دریاچه ارومیه)،

– دکتر مهدی احمدی (دبیر نشست)،

– دکتر مسعود تجریشی (مدیر دفتر برنامه ریزی و تلفیق ستاد احیای دریاچه ارومیه)،

– مهندس محمد حاج رسولی ها (مدیر عامل شرکت مدیریت منابع آب ایران)،

– دکتر جمشید موسوی (مسئول کارگروه منابع آب ستاد احیای دریاچه ارومیه)

– مهندس آرش اخوان (مدیر دفتر بهره برداری از تاسیسات تامین آب شرکت مدیریت منایع آب ایران)

محورهای اصلی مورد بررسی در این نشست شامل بررسی مدل اجرا شده بهره بهره برداری از مخازن سدها در ۴ سال اخیر، بررسی وضعیت منابع و مصارف مخازن موجود در حوزه آبریز دریاچه ارومیه و بررسی مدل های مختلف پیش بینی جریان ورودی و بهره برداری از مخازن سدها بود. در این نشست در ابتدا مهندس اخوان گزارشی از فرآیند برنامه ریزی انجام شده برای احیای دریاچه ارومیه، مدل پیش بینی مورد استفاده و اقدامات انجام گرفته ارائه کردند. سپس نوبت به دکتر موسوی رسید که گزارشی را از تحقیقات و فعالیت های انجام شده در رابطه ارائه مدل بهبود یافته برای مدیریت بهتر منابع آب منطقه مورد نظر ارئه کردند. در ادامه مهندس حاج رسولی ها توضیحاتی کلی را در مورد عملکرد ستاد تشریح کردند. در آخرین قسمت از بخش مربوط به ارزیابی عملکرد ستاد، دکتر تجریشی توضیحاتی را در مورد وضعیت دریاچه ارومیه دادند و سپس نوبت به بخش پرسش و پاسخ رسید که دکتر مکنون سوالاتی را از اعضای پنل و در رابطه آینده دریاچه و برنامه های آینده ستاد مطرح کردند.

در انتها نکات اصلی مورد توافق اعضای پنل شامل بخش های زیر بود:

  1. یکی از مهم­ترین عوامل اثرگذار در احیای دریاچه ارومیه، سدها هستند؛ چرا که از میان ۱۶ رودخانه مهم تامین کننده آب دریاچه ارومیه، برروی ۸ تا از آنها سد ملی ساخته شده است. علاوه بر آن، به عنوان نمونه بررسی­ های انجام شده بر روی سد بوکان، به عنوان مهم­ترین سد، نشان می­ دهد که رها سازی آب این سد اثر زیادی بر روی تراز دریاچه داشته است. از این رو مدیریت و برنامه­ ریزی برای سدها به منظور احیای دریاچه از اهمیت زیادی برخوردار است.
  2. استفاده از مدل مناسب به منظور مدیریت آب سدها و برنامه­ ریزی سالانه برای بهره­ برداری از آنها ضروری است؛ ولی باید توجه شود تا اطلاعات پایه استفاده شده در مدل تا حد امکان دارای حداقل خطا بوده و بر اساس پایش مستمر و آخرین اطلاعات به دست آمده باشد تا همخوانی مطلوبی با وضعیت واقعی داشته باشد. 
  3. مدل پیشنهادی باید وفق پذیری مناسبی با تغییر شرایط پیش­ بینی شده داشته باشد؛ چرا که میزان بارش­ ها در سالیان اخیر نشان داده است که عدم قطعیت در پیش­بینی­ های انجام شده زیاد بوده است.
  4. برای احیای دریاچه ارومیه، مدیریت و بهبود بهره­ برداری از سدها به تنهایی کافی نبوده و صرفه­ جویی در آب مصرفی بخش کشاورزی تا حدود ۴۰% ضروری است. در غیر این صورت احیای دریاچه ارومیه امکان­ پذیر نیست.
  5. در حال حاضر به نظر می­ رسد که آب و دانش کافی برای احیای دریاچه وجود دارد و با بهبود مدل­ های برنامه­ ریزی بهره­ برداری از سدها و همچنین بهینه­ سازی مصرف آب در بخش کشاورزی، احیای دریاچه ارومیه امکان­ پذیر خواهد بود.  
  6. برای مدیریت دیگر حوزه­ های آبگیر و منابع آب در کشور نیاز به تشکیل ستادهای احیای دیگر نیست و تجربه­ های به دست آمده برای احیای دریاچه ارومیه می­تواند به عنوان برنامه و نقشه راهی مناسب برای دیگر نمونه­ های موجود در کشور مورد استفاده قرار بگیرد. 

گزارش تحلیلی(۲): چگونه به سمت شهرهای سالم تر و پایدارتر حرکت کنیم؟

اصولی برای طراحی و ساخت شهرهایی بهتر و پایدارتر

در حال حاضر و درست در زمانی که در تلاش برای حل مساله تغییرات آب و هوایی هستیم، شهرها نیز در حال گسترش هستند، چرا که در آینده نزدیک، جمعیت شهرنشینی به حدود ۳ میلیارد نفر خواهد رسید که این مساله باعث دو برابر شدن محیط های شهری می­شود. به همین دلیل اگر این گسترش به درستی کنترل نشود، هیچ یک از اقدامات و راه حل های کنترل تغییرات آب و هوایی کمکی به انسان ها نخواهد کرد. از این رو، یک الگوی مناسب برنامه­ ریزی شهری نیاز است تا در راستای اقدامات و راه حل های ارائه شده برای مساله تغییرات آب و هوایی باشد.

یکی از الگوهای اشتباه مربوط به برنامه ریزی شهری، پراکندگی و گسترش فضایی شهرها است. این الگو دارای اشکالات و ضررهای زیادی است که باید مورد توجه قرار بگیرند و در ادامه برخی از این اشکالات و جنبه های منفی این الگو معرفی و بحث خواهند شد.

 مشخصه و اشکال اصلی این الگو، منزوی کردن زندگی مردم در محیط­ های شهری است. این الگوی گسترش، مردم را به بخش های مختلفی تقسیم کرده و آنها را از طبیعت جدا می کند و این مساله باعث می شود تا تعامل مختلف بین بخش­های گوناگون از بین رفته و دیگر شهرها آن مکان مناسب برای شکوفایی و پیشرفت مردم نباشند.

  مشکل دیگر این الگو، افزایش استفاده از زمین ها و مناطق اطراف شهرها است که یکی از دغدغه های اصلی فعالان محیط زیست است. نابودی طبیعت و پوشش گیاهی می تواند اثرات منفی و مخربی بر روی وضعیت آلودگی هوا و تنوع زیستی منطقه داشته باشد.

یکی دیگر اشکالات الگوی توسعه فضای شهری افزایش فواصلی است که مردم ناچار به پیمودن آنها هستند (محل کار، خرید، تحصیل و …) و افزایش میزان رانندگی و استفاده از خودرو را در پی خواهد داشت. این مساله باعث بسساری از مشکلات دیگر خواهد شد که به صورت زنجیروار با هم در ارتباط هستند. برای نمونه یکی از این مشکلات، افزایش میزان آلودگی هوا است که خود ارتباط مستقیم با مساله گرمایش جهانی دارد. همچنین، این افزایش در میزان رانندگی هزینه بیشتری را برای شهروندانی که مجبور به پیمودن فواصل زیاد برای رسیدن به مقاصد خود هستند در پی خواهد داشت. علاوه بر آن، استفاده بیشتر مردم از وسایل نقلیه مختلف باعث می شود تا آنها فرصت کمتری برای پیاده روی داشته باشند. پیاده روی از جمله فعالیت هایی است که باعث بهبود شرایط سلامتی مردم و هم چنین بهبود وضعیت فیزیکی و حتی روانی آنها می شود.

مشکلات و مسایل اشاره شده در بالا تنها نمونه هایی از مواردی است که الگوی توسعه فضای شهری در پی خواهد داشت؛ از این رو ضروری است تا راه حل مناسبی به عنوان جایگزین برای این الگو برنامه ریزی و تعیین شود. برای این منظور ۷ اصل کلی توسط متخخصین حوزه برنامه ریزی شهری پیشنهاد شده است. این موارد عبارتند از:

  1. حفظ و نگهداری زیست بوم، طبیعت طبیعی و میراث فرهنگی شهرها
  2. ایجاد محله هایی با محیط ها، کارکردها و کاربری های مختلف و چندگانه
  3. طراحی خیابان ها و محله ها به شکلی که امکان رفت و آمد به صورت پیاده به راحتی امکان پذیر باشد و نیازی به استفاده از خودرو نباشد.
  4. اولویت قرار دادن شبکه راه های مناسب برای دوچرخه سواری
  5. افزایش تراکم شبکه راه ها و کاهش اندازه و ابعاد بلوک های ساختمانی
  6. توسعه با کیفیت شبکه حمل و نقل عمومی
  7. تنظیم تراکم جمعیت و استفاده بهینه از ظرفیت حمل و نقل به صورت ترکیبی (یعنی به صورت بهینه از روش های مختلف حمل و نقل و جا به جایی استفاده شود.)

به عنوان نکته نهایی، باید توجه داشت که اکثر مشکلات شهری از عادت ها و رویکردهای اشتباه خودمان نشات می گیرد و شرایط شهرها نمودی از نحوه و مدل زندگی خودمان هستند. در نتیجه، روش زندگی ما تاثیر مستقیم بر محیط های زندگیمان در شهر خواهند داشت.

این مقاله الهام گرفته و نوشته شده بر اساس سخنرانی “پیتر کالتروپ” در رویداد TED است که در آپریل ۲۰۱۷ ارائه شده است. لینک این سخنرانی در قسمت زیر ارائه شده است.

لینک سخنرانی:

https://www.ted.com/talks/peter_calthorpe_7_principles_for_building_better_cities

تهیه کننده: ایمان درّی

اولین سری مسابقات کمپین هَمپاک: “اهداف بزرگ، گام‌های کوچک”

کمپین هَمپاک با شعار “بیایید از خودمان شروع کنیم” برگزار می کند

اولین سری مسابقات عکس و ویدیو با عنوان “اهداف بزرگ، گام های کوچک”

جهت شرکت در مسابقه تا ۵ مرداد ۱۳۹۷ (۲۷ ژولای ۲۰۱۸) یک عکس هنری یا ویدیوی حداکثر ۱ دقیقه ای در زمینه‌های مرتبط با توسعه‌ی پایدار (در محیط دانشگاه) به صفحه اینستاگرام دفتر توسعه پایدار دانشگاه صنعتی امیرکبیر به آدرس sustainable_aut ارسال کنید.

  • به بهترین عکس و بهترین ویدیو جوایز نفیسی اهدا می‌شود.

 

  • زمینه‌های پیشنهادی:

حفظ منابع انرژی و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر

مدیریت، تفکیک و کاهش پسماند

حمل و نقل پاک

کمک به کاهش آلودگی هوا

جلوگیری از اتلاف منابع آب

حفظ تنوع زیستی

کمک به پیشبرد جنبه‌های انسانی و اجتماعی توسعه‌ی پایدار

اکوتوریسم*

یادمان نرود هدف این کمپین آن است که دستیابی به توسعه‌ی پایدار را از خودمان شروع کنیم؛ هرچند فعالیت ما به ظاهر کوچک و کم‌اثر به چشم بیاید. پس فرصت شرکت در این مسابقه را از دست ندهید.

کمپین هَمپاک به مناسبت روز جهانی محیط زیست- خرداد ۱۳۹۷- ژوئن ۲۰۱۸

دستیابی به دانشگاه، شهر و کشوری پایدار نیازمند عزم و عمل جدی است. اگر می­‌خواهیم فقر کمرنگ شود، امنیت غذایی برقرار باشد، زندگی سالم و مرفّه داشته باشیم، امکان آموزش و یادگیری برای همه فراهم باشد، منابع آب کافی و سالم در اختیارمان باشد، انرژی را از منابع پایدار تأمین کنیم و رشد اقتصادی واقعی را ببینیم، زیرساخت‌­های شهریمان توان مقابله با خطرات و تهدیدات را داشته باشند، نابرابری در کشور کاهش یابد، درست تولید کنیم و صحیح مصرف کنیم، از تغییر اقلیم و اثرات نامطلوب آن در امان بمانیم، از منابع دریایی خود به خوبی استفاده کنیم، تنوع زیستی و اکوسیستم‌­ها را حفظ کرده و صلح و عدالت را در جامعه برقرار کنیم و با دنیا مشارکت داشته باشیم، باید از همین امروز شروع کنیم. توسعه­‌ی پایدار مبتنی بر انسان سالم در محیط سالم است. اگر به دنبال محیطی سالم هستیم، امروز وقت آن است تا انتخاب­‌ها و رفتارهای خود را اصلاح کنیم تا در آینده این اهداف محقق شوند. تا زمانی که ما عزم جدی نداشته باشیم، هیچ تغییری اتفاق نخواهد افتاد. مهم­ترین نقطه­‌ی شروع هر نوع بهبود و تغییر زمانی است که دریابیم باید از خودمان و به دست خودمان شروع کنیم. اگر هریک از ما مسئولیت­‌پذیری را تمرین کرده و نقش خود را هرچند کمرنگ و کوچک به خوبی ایفا کنیم، قطعاً آینده­‌ی روشنی پیش روی جامعه خواهد بود. پس برای پیشتازی در توسعه‌­ی پایدار، بیایید از خودمان شروع کنیم و نشان دهیم که به آن­چه می­گوییم و اعتقاد داریم پایبندیم.

از امروز ۱۵ خرداد ۱۳۹۷ (۵ ژوئن ۲۰۱۸) به مناسبت روز جهانی محیط زیست، کمپین جدید دفتر توسعه‌ی پایدار دانشگاه صنعتی امیرکبیر با عنوان “هَمپاک” (HAMPAK) راه‌اندازی می‌شود و از شما دعوت می‌کنیم تا در این کمپین عضو شده، ما را در جریان فعالیت‌های خود در راستای توسعه‌ی پایدار و محیط زیست قرار داده و همراه پایدار امیرکبیر باشید. بزودی اولین سری مسابقات این کمپین راه‌اندازی و از طریق صفحه و کانال رسمی دفتر اطلاع‌رسانی خواهد شد. پس “بیایید از خودمان شروع کنیم“… .

#بیایید_از_خودمان_شروع_کنیم

#همپاک

#دفتر_توسعه_پایدار_دانشگاه_امیرکبیر

گزارش تحلیلی(۱): چگونه به سمت شهرهای سالم تر و پایدارتر حرکت کنیم؟

گزارش: چگونه به سمت شهرهای سالم تر و پایدارتر حرکت کنیم؟

در دهه ­های گذشته، شهرها توجه بیشتری را نسبت به گذشته به خود جلب کرده­ اند. دلیل اصلی این مساله، تغییر نگرش و دیدگاه متخصصین، سیاست­ گذاران و تصمیم­ گیران و عموم مردم به شهرها و زندگی شهری است. شهرها، محیط­ هایی فراتر از ساختمان ­ها و مردم به تنهایی هستند و تاثیر بسیار زیادی بر کیفیت زندگی انسان­ ها دارند. به همین دلیل، یکی از اهداف تعیین شده در میان اهداف توسعه پایدار که توسط سازمان ملل تعیین گردیده، “شهرها و جوامع پایدار  (هدف شماره ۱۱) است که تنها یک نمونه از دلایلی است که اهمیت این موضوع را نشان می­ دهد. امروزه مدیریت و برنامه­ ریزی شهری به یکی از چالش­های اصلی پیشروی مدیریان تبدیل شده است و استراتژی ها و برنامه­ های مختلفی برای حرکت به سمت شهرهای سالم­تر و پایدارتر پیشنهاد و به کار گرفته شده است که در ادامه به برخی از مهم ترین آنها بررسی شده اند.

در حال حاضر بهترین و مشهورترین شهرهایی که برای زندگی شناخته شده اند، آنهایی هستند که دارای فضاهای باز و سبز زیادی در خود هستند که نشان از اهمیت این فضاها در محیط های شهری دارد. از جمله مهم ترین آنها می توان به هایدپارک لندن، پارک مرکزی نیویورک، پارک حفاظت شده تیماه در سنگاپور، پارک فینیکس در دوبلین و … اشاره کرد. فضاهای باز در محیط های شهری مزایای زیادی از جمله ایجاد مراکز ورزشی و تفرحی، حفاظت از محیط زیست طبیعی، ایجاد فضای سبز و حتی مدیریت بهتر روان آب ها و … را به وجود می آورند. از این رو، در صورتی که سلامت شهر و مردم برای مسوولین آن اهمیت دارد باید در جهت گسترش فضای سبز قدم های موثری بردارند و آن را به عنوان یکی از عوامل کلیدی در برنامه ریزی ها و مدیریت شهری لحاظ کنند. علاوه بر موارد مطرح شده، امروزه دیدگاه نوین و کلی تری نیز در رابطه با فضاهای سبز مطرح شده است. این دیدگاه جدید که تمرکز اصلی آن بر روی سیاست گذاران و عموم مردم است، از فضاهای سبز به عنوان ابزاری مناسب جهت ایجاد شغل، توسعه جوانان، ارتقا سلامت عمومی و ایجاد جوامع سالم­تر نگاه می کند. به بیان دیگر، ایجاد فضاهای سبز بیشتر، مزایای زیادی را در پی خواهد داشت که منجر به رفع بسیاری از مشکلات می­شود. تا مادامی که شهرها در حال گسترش هستند، اهمیت به فضای سبز، ضروری است. ولی باید توجه داشت که اجرای این راهبرد به آسانی امکان پذیر نبوده و به خصوص یکی از چالش های اصلی پیش روی جوامع در حال توسعه است، چرا که این جوامع از نظر فضا و منابع و توسعه آنها با مشکلات زیادی رو به رو هستند.

یکی دیگر از استراتژی های مهم، کاهش استفاده از خودرو در شهر است. در طی چهار دهه گذشته، آلایندگی خودروها به شدت کاهش یافته است؛ بازهی سوخت دو برابر شده و امکان کاهش انتشار آلودگی ناشی از اگزوز خودروها تا حدود ۹۵% فراهم شده است. ولی با این وجود، همچنان بسیاری از کلان شهرها با مشکل آلودگی ناشی از خودروها رو به رو هستند. بنابراین به نظر می رشد به جای استراتژی خودروهای پاک، بهتر است به دنبال سیاست هایی بود تا استفاده از خودرو کاهش پیدا کند. چرا که در آن صورت، مشکل آلودگی شهرها به صورت موثرتری کاهش پیدا خواهد کرد. امروزه راهکارهای زیای برای کاهش استفاده از خودرو در شهرها، توسط کارشناسان ارائه شده است که امکان دستیابی به هدف شهرهای سالم تر و پایدارتر را بیش از پیش نوید می دهد. در مقاله بعدی، برخی از مهم ترین آنها بررسی و معرفی خواهند شد.

 منابع مورد استفاده:

https://www.theguardian.com/environment/2017/oct/16/our-cities-need-fewe.‎.‎.‎

http://www.hphpcentral.com/article/urban-planning-and-the-importance-of-.‎.‎.‎

تهیه کننده: ایمان درّی

گزارش: بازدیدی از دومین نمایشگاه ارائه و فروش دوچرخه‌های برقی در تهران

دومین نمایشگاه دوچرخه­‌های برقی از ۵ تا ۱۰ خرداد ۹۷ در محل معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران در حال برگزاری است. روز دوشنبه ۷ خرداد علاوه بر بازدید از محصولات این نمایشگاه، مصاحبه­‌ی کوتاهی نیز با نمایندگان شرکت­‌های مختلف داشتیم. در این نمایشگاه تنها ۲ شرکت داخلی و ۱ وارد کننده­‌ی خارجی حضور داشتند. برای بازدیدکنندگان نیز امکان تست دوچرخه­‌ها در پارکینگ مجموعه فراهم است.

اولین غرفه متعلق به واردکننده­‌ی دوچرخه­‌های برقی خارجی نظیر بنز و BMW آلمان، Giant انگلیس، Ecolt آلمان و Viva چین است. واردکننده­‌ی این دوچرخه‌­ها در توضیحات خود افزود:

دوچرخه­‌های برقی در حال تبدیل شدن به وسایل نقلیه­‌ی روز دنیا هستند و شرکت­‌های خودروسازی دنیا نیز در حوزه‌­ی ساخت دوچرخه­‌های برقی با هم رقابت می­‌کنند. موتور دوچرخه­‌های برقی در جلو، وسط و عقب قابل جایگذاری است. از آن­‌جا که توان دوچرخه­‌ها اغلب ۲۵۰ وات و حداکثر سرعت آن­‌ها ۲۵ کیلومتر بر ساعت (استاندارد اروپا) است، رقابت اصلی بر سر مسافت طی شده است. مثلاً حدود پیمایش مسافت دوچرخه­‌های بنز ۷۰ و بی‌ام‌و ۱۰۰ کیلومتر است. قیمت متداول این دوچرخه­‌ها ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ یورو بوده که البته مقادیر کمتر در حدود ۱۰۰۰ یورو در دوچرخه­‌های چینی نیز مشاهده می­شود. دوچرخه­‌های مذکور به­‌طور مستقیم از انگلیس و آلمان وارد می­‌شوند”. وی در مورد خدمات پس از فروش نیز افزود: “شرکت­‌های بنز و بی‌ام‌و ۱۰ سال خدمات قطعات پس از تولید در کل دنیا دارند و سلول باتری­‌ها نیز در ایران قابل تعویض است. همچنین در استفاده از این دوچرخه‌­ها برای شیب­‌های تند و تغییرات ارتفاعی مشکلی وجود نداشته و نیروی کمکی باتری باعث می­‌شود بدون هیچ مشکلی مسیر طی شود. در مدل­‌های smart بنز نیز در سرپایینی یا مواقع ترمز کردن باتری توسط ژنراتور شارژ می­‌شود.

تهیه‌ی این دوچرخه­‌ها در حال حاضر از طریق تماس مستقیم با واردکننده امکان­‌پذیر است.

غرفه­‌ی دوم متعلق به شرکت الیز دوچرخ، تولید کننده­‌ی داخلی دوچرخه­‌های برقی است (لینک). الیزخودرو علاوه بر دوچرخه، در زمینه­‌ی تولید خودروهای برقی نیز فعالیت می­‌کند. نماینده­‌ی این شرکت در توضیحات خود افزود:

در این شرکت تمام تکنسین­‌ها و مهندسین ایرانی هستند. باتری دوچرخه‌­ها کره­ای بوده و سلول­‌های آن­ها در ایران بسته می­‌شود. جنس بدنه‌­ی دوچرخه­‌ها آلومینیومی و سرعت آن‌ها نیز مشابه محصولات خارجی حداکثر ۲۵ کیلومتر بر ساعت است. مسافت پیمایش محصولات این شرکت نیز به طور متوسط ۳۰ کیلومتر برآورد می‌­شود. دوچرخه­‌های برقی شرکت الیز دوچرخ ۵ سال خدمات پس از فروش و ۶ ماه گارانتی دارند و برای سازمان­‌ها نیز امکان خرید اقساطی فراهم است.

(قیمت محصولات الیز خودرو در حال حاضر حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومان نسبت به مقادیر جدول بالا افزایش یافته است)

در غرفه‌­ی سوم نیز محصولات شرکت اروند موتور پاک ارائه می­‌شود (لینک). حداکثر سرعت دوچرخه‌­های این شرکت نیز همانند موارد بالا ۲۵ کیلومتر بر ساعت بوده و جنس بدنه­‌ها آلومینیومی است. باتری‌­های مورد استفاده در این دوچرخه­‌ها محصول شرکت پاناسونیک هستند که هم­ اکنون شرکت اروند موتور پاک در حال رایزنی برای تهیه‌­ی باتری­‌ها از شرکت صبا باتری است تا مشکلی از جهت تأمین این قطعه در داخل کشور وجود نداشته باشد و از تولیدات داخلی نیز استفاده شود.

علاوه بر محدوده­‌ی قیمت و مسافت پیمایش، مهم‌­ترین تفاوتی که بین برخی محصولات تولید داخل و خارجی مشاهده می­‌شود، افزودن سنسور شتاب­‌دهنده (مشابه دسته‌­ی گاز دادن در موتورهای بنزینی) در دوچرخه­‌های برقی داخلی است؛ بدین صورت که دورچرخه می­‌تواند مانند یک موتور برقی عمل کند و نیازی به پدال زدن نداشته باشد. این امر در حالی اتفاق می‌­افتد که در کشورهای اروپایی چنین تجهیزاتی روی دوچرخه نصب نمی­شود و حتما باید پدال زدن انجام شود و باتری صرفا نقش کمک­‌کننده را خواهد داشت؛ چراکه در غیر این صورت دیگر دوچرخه مفهومی نداشته و وسیله عملاً تبدیل به موتور برقی می‌­شود (کاتالوگ محصولات شرکت­‌های تولیدکننده‌ی داخلی در ضمیمه گزارش قابل مشاهده و دریافت است).

برگزاری این نمایشگاه اگرچه گام مؤثری در فرهنگ­‌سازی برای استفاده از سیستم‌­های حمل و نقل پاک است اما نیاز به بسترهایی دارد که باید از قبل فراهم شده باشد. اگر هدفمان رواج فرهنگ دوچرخه‌­سواری و بخصوص استفاده از دوچرخه­‌های برقی به جای موتورسیکلت است، برگزاری یک نمایشگاه ۶ روزه با تنها ۳ غرفه در گوشه­‌ای از پارکینگ ساختمان معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران آن هم با تعداد بازدیدکنندگان بسیار کم و قیمت محصولاتی در حدود قیمت موتورسیکلت­‌های معمولی (و بعضاً گران­تر!) دردی را دوا نمی­کند. تبلیغات مختلف در راستای بکارگیری وسایل برقی و پاک و استفاده از حمل و نقل عمومی و راه­‌اندازی پویش­‌های مختلف همچون سه­‌شنبه­‌های بدون خودرو اگرچه گام مهمی در این مسیر است اما باید سایر شرایط و زمینه­‌های دیگر آن نیز فراهم شود. زمینه‌­ها و بسترهایی که در گزارش تحلیلی بعدی بطور مفصّل بدان خواهیم پرداخت… .

تهیه کننده: امیرحسین عبدالرضایی

فایل ضمیمه:

arvand-1-min_0

arvand-2-min_0

eliz-min_0

یادداشت: ۱ خرداد، روز بهره‌وری و بهینه‌سازی مصرف؛ کارنامه‌ی ما تا به امروز چگونه بوده است؟

طبق تقویم، یکم خردادماه روز بهره‌وری و بهینه­‌سازی مصرف نام­‌گذاری شده است. اگر با این عنوان گشتی در اخبار روز گذشته زده باشید، کمتر مطلب جدیدی را مرتبط با این عنوان می­‌یابید. عنوانی که تاکنون از آن غافل بوده‌­ایم و کارهای زیادی برای انجام دادن دارد. به همین منظور نگاهی به برخی آمارهای کشورمان در زمینه­‌ی بهره­‌وری و بازده می­‌اندازیم:

  • رتبه ایران در زیربخش عوامل افزایش بازده در شاخص کلی جهانی رقابت (GCI: 2014-2015): ۹۸اُمین از میان ۱۴۴ کشور
  • رتبه ایران از لحاظ ارزش افزوده محصولات کشاورزی به ازای هر کارگر (سال ۲۰۱۶): ۷۲اُمین از ۱۵۵ کشور
  • رتبه ایران از لحاظ مصرف انرژی به ازای هر هزار دلار GDP: رتبه ۲۳اُمین کشور پرمصرف دنیا از میان ۱۲۷ کشور
  • رتبه ایران از لحاظ میزان سهم انرژی­‌های پاک در تأمین انرژی: ۹۴اُمین از میان ۱۳۳ کشور
  • راندمان آب مصرفی در بخش کشاورزی ایران: حدود %۳۳
  • میانگین اتلاف آب در شبکه­‌ی آبرسانی شهری ایران: حدود %۲۹
  • میزان کار مفید روزانه در بخش دولتی ایران: ۲۲ دقیقه

به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین (سال ۱۳۹۶) و طبق نظر کارشناسان، “آسیب شناسی‌های صورت گرفته نشان می‌دهد بحث وابستگی اقتصاد ایران به فروش نفت، گاز و مواد اولیه یکی از اصلی‌ترین دلایل افت بهره‌­وری به شمار می‌رود؛ به گونه‌ای که باعث شکل‌گیری اقتصاد نفتی به همراه بزرگ شدن دولت و در نتیجه تضعیف بخش خصوصی در کشور شده، از همین رو در بهترین حالت شاهد شکل‌گیری سهم ۲۵ درصدی بخش خصوصی در اقتصاد هستیم.

وجود پروژه‌های متعدد نیمه تمام در کشور به عنوان یکی از مصادیق هدر رفت سرمایه به حساب می‌آید که با تجمیع آنها سرمایه کلانی برای تکمیل نیازمند است و با طولانی شدن مدت زمان ساخت آنها توجیه اقتصادی برای تکمیلشان از بین می رود و باعث شکل گیری ظرفیت خالی و بلا استفاده در کشور می‌شود که وجود ظرفیت‌های بالقوه که بالفعل نشده اند به معنای ضعف در زیرساخت‌ها به حساب می‌آید.

اتلاف انرژی از دیگر عوامل تأثیر گذار بر بحث کاهش بهره‌وری در کشور است، بنا بر آمار موجود سرانه مصرف انرژی در ایران بیش از ۱۰ برابر مصرف سرانه انرژی در جهان است که این امر با توجه به اینکه یکی از محل‌های درآمدی کشور به حساب می‌آید بر روی میزان صادرات تاثیر گذار است. ضعف در دانش، فناوری و استفاده از فناوری قدیمی و روش‌های ناکارآمد موضوع دیگری است که از نظرها مغفول مانده ولی سهم بالایی در شکل‌گیری بهره‌وری دارد.

آمار بالا وضع هشداردهنده­‌ی بهره­‌وری و مصرف را در ایران نشان می­دهد. کاش حداقل به مناسبت این روز بخشی از طرح‌­های نیمه­‌تمام گذشته به پایان می­‌رسید یا طرح جدیدی با زمان­‌بندی مشخص در جهت بهبود بهره­‌وری و بهینه­‌سازی مصرف آغاز می­‌شد. با این حال اگر در بخش­‌هایی از جامعه و سیستم اداری قدم خاصی برداشته نمی­‌شود، می­‌توانیم از خودمان شروع کنیم. می­‌توانیم بازده مصرف انرژی و آب در محیط کار یا منزل مسکونی خود را با روش­‌های ساده افزایش دهیم. اگر این­کار هزینه‌­بر است لااقل میزان کار مفید روزانه­‌ی خود را بیش­تر کنیم تا قدری از آمار تأسف­‌بار بالا فاصله بگیریم؛ امری که کشور و ادارات ما بشدت بدان نیاز دارد.

نامگذاری یک روز در تقویم و ادامه­‌دادن روند گذشته ساده‌­ترین کار است که هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد. برگ امروز تقویم نیز ورق می­‌خورد و ما همچنان در وضعیت روزهای گذشته هستیم./

تهیه کننده: امیرحسین عبدالرضایی

گزارش تحلیلی- پرده‌ی اول: توسعه‌ی پایدار؛ برای انسان یا برای محیط زیست؟

در سال ۲۰۱۵ سازمان ملل متحد دستور کار توسعه­‌ی پایدار برای ۱۵ سال آینده را اعلام کرد که هدف از آن برنامه‌­ای عملی برای مردم، کره‌­ی زمین و رونق و شکوفایی و تقویت صلح و آزادی است. رئیس جمهور ایران نیز به نمایندگی از کشورمان در نشستی در روز ۲۵ سمپتامبر ۲۰۱۵ در این اجلاس حاضر شد و برای تحقق این اهداف در ایران وعده­‌ی همکاری داد. در این نشست رهبران بیش از ۱۵۰ کشور حضور داشتند.

اما مفهوم واقعی عبارت “توسعه­‌ی پایدار” چیست؟ در سال ۱۹۸۷ کمیسیون برانتلند در گزارشی با عنوان “آینده­‌ی مشترک ما” تلاش کرد تا مفاهیم توسعه­‌ی اقتصادی و پایداری زیست محیطی را به هم مرتبط کند. در نهایت، این گزارش توسعه‌­ی پایدار را توسعه­‌ای معرفی کرد که “نیازهای حال حاضر را برآورده می­کند، بدون آن­که توانایی نسل آینده برای تأمین نیازهایشان را در معرض خطر قرار دهد”. در واقع هدف توسعه­‌ی پایدار یافتن راه­‌های بهتر برای تأمین نیازهای امروز و نیازهای آینده است. ممکن است ما مجبور شویم رویه­‌ی امروزِ کار و زندگی خود را تغییر دهیم اما این بدان معنا نیست که کیفیت زندگی ما کاهش یابد. دستور کار توسعه‌­ی پایدار ۲۰۱۵ شامل ۱۷ هدف کلان است که محورهای اصلی آن را انسان، کره­‌ی زمین، رفاه، صلح و مشارکت جمعی تشکیل می‌­دهد.

اولین سؤالی که با شنیدن مفهوم توسعه‌­ی پایدار به ذهن می‌­آید آن است که آیا توسعه­‌ی پایدار فقط در مورد محیط زیست صحبت می­‌کند؟ پاسخ آن است که مفهوم این عبارت بسیار فراتر از محیط زیست است. توسعه­‌ی پایدار به دنبال ایجاد تضمین برای یک جامعه­‌ی سالم، قوی و مبتنی بر عدالت است. این بدان معناست که تمام نیازهای گوناگون امروز و آینده­‌ی جامعه از قبیل بهبود رفاه، مشارکت و انسجام اجتماعی و ایجاد فرصت­های برابر نیز باید برآورده شود.

با نگاهی دقیق­‌تر، تا زمانی‌که در جامعه‌­ای مشکلات معیشتی وجود دارد، تا زمانی‌که جمعیت قابل توجهی زیر خط فقر زندگی می­‌کنند (درآمد روزانه­‌ای کمتر از ۱/۲۵ دلار دارند)، تا زمانی­‌که وضع بهداشت یک کشور بهبود نیافته است، تا روزی که جمعیتی میلیونی مصرف‌کننده‌ی دائم مواد مخدر دارند، تا وقتی­‌که تصادفات و بیماری­های واگیر سالانه جان عده­‌ی زیادی را می­‌گیرد، تا زمانی­‌که هیچ شهری آمادگی مقابله با زلزله و سیل و سایر بلایای طبیعی را ندارد، دستیابی به توسعه­‌ی پایدار رؤیایی بیش نیست.

در راه رسیدن به توسعه­‌ی پایدار اگر قطع‌­شدن چند اصله درخت برای ساخت یک برج یا اتلاف آب توسط یک فرد همه را به واکنش و افسوس وا ­می‌­دارد، وضع نامناسب اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بیش از آن جای افسوس دارد. نمی­‌شود جامعه‌­ای فقیر (چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ فرهنگی) داشت و برای آن از مشکلات کلان آب و آلودگی هوا سخن گفت. فقر فقط منحصر به وضع اقتصادی نیست. فقر فرهنگی نیز ما را از مسیر توسعه­‌ی پایدار خارج خواهد کرد. فرهنگ­‌سازی فقط از طریق طراحی بنر، انیمیشن، ساخت شعار و برگزاری همایش و کنفرانس میسّر نیست. این ابزارها زمانی کارایی دارد که بستر پذیرش آن در جامعه فراهم شده باشد. گاهی فراهم‌­سازی این بستر می­‌تواند سال­‌ها زمان ببرد و انسان­‌ها را از همان دهه­‌های ابتدایی زندگیشان درگیر کند.

از امروز حدود ۱۲ سال فرصت داریم تا اهداف توسعه‌­ی پایدار ۲۰۳۰ را محقق کنیم. در این میان، ۸ هدف از ۱۷ هدف کلان مستقیماً به انسان و نیازهای اساسی او اشاره دارد. پس ضروری است همان اندازه که به محیط زیست توجه می­‌کنیم، به حقوق و نیازهای انسانی نیز توجه کنیم و توسعه‌­ی پایدار را بصورت یک مجموعه­‌ی بهم پیوسته نگاه کنیم.

یادمان باشد که اگر در زمینی بذری نکاشته­‌ایم، انتظار درو در فصل برداشت را نداشته باشیم./

نویسنده: امیرحسین عبدالرضایی